Εθνικά θαλάσσια πάρκα

 Δημιουργούνται δηλαδή δύο μεγάλα εθνικά θαλάσσια πάρκα. Καλό αυτό, όπως ακούγεται. Κι ύστερα αποφασίζουν την απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες ΜΕΣΑ στα εθνικά θαλάσσια πάρκα.      Μα, αντί να πάρουν το παράδειγμα του εθνικού θαλάσσιου πάρκου στην Αλόννησο, που, αν και δεν τηρείται ευλαβικά τα τελευταία χρόνια, η πλήρης απαγόρευση αλιείας έχει αναζωογονήσει σε μέγιστο βαθμό τον οικότοπο, και να:

1. απαγορεύσουν πλήρως κάθε μορφή αλιείας μέσα στα εθνικά θαλάσσια πάρκα, για να δώσουμε τη δυνατότητα σε έναν απόλυτα ελεύθερο βιότοπο να αναζωογονήσει τα θαλάσσια είδη και να

2. απαγορεύσουν τις μηχανότρατες ΠΑΝΤΟΥ, εφόσον ξυρίζουν τον βυθό και μαζεύουν αδιακρίτως κάθε μορφή ζωής,

επιλέγουν να κάνουν το μισό βήμα της απαγόρευσης μόνο μηχανοτρατών μέσα στα θαλάσσια πάρκα.

Αν προχωρούσαν στα δύο παραπάνω μέτρα, θα δινόταν η δυνατότητα στη θάλασσα να «ανασάνει», να αναπληρώνει τους πόρους της, και θα αυξανόταν εντυπωσιακά και το αλιευτικό προϊόν, εφόσον θα είχε αποφευχθεί η αδιάκριτη καταστροφή της ζωής από τις τράτες και τα πλήρως προστατευμένα πάρκα θα αποτελούσαν «θαλάσσια φυτώρια». Όπως στο πάρκο της Αλοννήσου, όπου πάνε οι ψαράδες γύρω γύρω και ψαρεύουν τρελές ποσότητες ψαριών, εκείνων που βγαίνουν συνεχώς από το πάρκο. Αν τα μέτρα που λέμε εφαρμόζονταν έστω κατά 80% (λαμβάνοντας υπόψη και τη μερική απώλεια νομιμότητας στην Ελλάδα), οι Ελληνικές θάλασσες και θα αναζωογονούνταν εξαιρετικά και αλιευτικό προϊόν υπερπολλαπλάσιο θα απέδιδαν.

Γιατί ημίμετρα λοιπόν; Για να προστατευτούν οι 50-100-500 ιδιοκτήτες μηχανοτρατών; Ή μήπως για να προστατευτούν οι ιδιοκτήτες ιχθυοκαλλιεργειών, που τείνουν να γίνουν μάστιγα περιβαλλοντική, αισθητική και δημόσιας πρόσβασης σε δημόσιους χώρους;

 stamatis.parhas