Το συνεχές οικολογικό έγκλημα στην λίμνη Κορώνεια, που προσπαθεί να επιβιώσει κόντρα στα βιομηχανικά απόβλητα

 Η λίμνη Κορώνεια ή αλλιώς, λίμνη του Αγίου Βασιλείου ή λίμνη Λαγκάδα, βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Από τη βόρεια πλευρά της περνάει η Εγνατία Οδός. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δει την λίμνη να μετατρέπεται, ανά τα χρόνια, από πηγή ζωής και βιοπορισμού σε έρημο λασπότοπο, σε αποξηραμένη έκταση γης, ακόμα και σε νεκροταφείο ζώων. Κατά την περίοδο του 1940, τα πεντακάθαρα νερά της λίμνης Κορώνειας συντηρούσαν τις οικογένειες των γύρω χωριών, αλλά και της Θεσσαλονίκης. Μέχρι και τη δεκαετία του ’60, η λίμνη υπήρξε το βασικό μέσο βιοπορισμού των κατοίκων, οι οποίοι τρέφονταν με τα αλιεύματα της και κολυμπούσαν στις όχθες της που έφταναν, τότε, μέχρι τις άκρες των χωριών. Η απότομη εκβιομηχάνιση της περιοχής από την περίοδο του 1970, άλλαξε τα δεδομένα. Πλήθος βιομηχανιών και βιοτεχνιών την μόλυναν με τα απόβλητά τους.

 Η συνεχόμενη ρίψη λυμάτων, σε συνδυασμό, με την ασυλόγιστη άντληση υδάτων οδήγησε στη μείωση της στάθμης του νερού, αλλά και στην αλλαγή του χρώματος της. Τα άλλοτε καθαρά νερά της άρχισαν να ξεθωριάζουν και να παίρνουν ένα καφέ μουντό χρώμα

. Η ανθρώπινη δραστηριότητα εξάντλησε ποσοτικά, αλλά και ποιοτικά την λίμνη Κορώνεια. Η οικολογική καταστροφή, βέβαια, δεν σταμάτησε εκεί. Κατά το 1990, οι ψαράδες άρχισαν να αλιεύουν εντατικότερα, ως και παράνομα, σε βαθύτερα σημεία της λίμνης κάτι που οδήγησε στην αισθητή μείωση της ιχθυοπανίδας. Επιπλέον, το 1992, δόθηκαν άδειες για 2117 γεωτρήσεις σε 13 περιοχές γύρω από την λίμνη.

 Οι γεωργικές παραγωγές της περιοχής άρχισαν να αυξάνονται και να χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες νερού για τις καλλιέργειες τους. Παράλληλα, η δημιουργία πηγαδιών και άλλων τεχνικών άντλησης υδάτων για το πότισμα των αγροτικών εκτάσεων λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα συμβάλλοντας στην αποξήρανση της λίμνης. Διαβάστε ακόμα: Κλεισούρα. Πόσες περιοχές γνωρίζετε με το ίδιο όνομα; Το πεδίο μάχης, η μαρτυρική πόλη και το φαράγγι με τα σπάνια πουλιά. Δείτε από ψηλά το πέρασμα που ήταν λίμνη (drone) 

 Το 1977 η λίμνη είχε μέγιστο βάθος, περίπου, 8 μέτρα, το οποίο είχε υποδιπλασιαστεί μέχρι το 1985. Το βάθος του ενός μέτρου, βέβαια, το 1995, σε συνδυασμό με τον μαζικό αφανισμό της ιχθυοπανίδας συνέβαλε στην ολική εξαφάνιση της λίμνης. Δεν ήταν παρά το 2003 όταν η λίμνη άρχισε δειλά δειλά να αποκτά ξανά νερό και ζωή. Η κακή οικολογική ποιότητα του νερού, όμως, ήταν θανατηφόρα για οποιαδήποτε μορφή ζωής. Το 2007, 30.000 πουλιά πέθαναν, ενώ στα δίχτυα των ψαράδων πιάνονταν μόνο νεκρά ψάρια, με αποτέλεσμα την απαγόρευση αλίευσης στην περιοχή της λίμνης.

 Στα δίχτυα των ψαράδων πιάνονταν μόνο νεκρά ψάρια. Η περιοχή της Κορώνειας και της Βόλβης υπόκεινται στη Συνθήκη του Ramsar και χαρακτηρίζονται ύψιστης σημασίας ως υγρότοποι με οικολογική αξία. Αν και το 2015 υλοποιήθηκαν ορισμένα τεχνικά έργα και παρατηρήθηκε αύξηση των βροχοπτώσεων της περιοχής, οι τραγικές εικόνες της λίμνης, μέχρι και το 2019, απεικονίζουν περισσότερο ένα βάλτο παρά ενά φυσικό οικοτόπο. Ένα νεκροταφείο ζώων παρά μια λίμνη που σφίζει από ζωή.

Το 2015 υλοποιήθηκαν ορισμένα τεχνικά έργα και παρατηρήθηκε αύξηση των βροχοπτώσεων της περιοχής.